Barabşbu Katliamı | Çocuk Şehit Necmeddin Osman: 'Karnım Anneciğim, Karnım'

Silahlı adamlarla dolu bir araç daha geldi.

Ümmü Kays'ın amcasını yeniden alıp sordular: "Sünni misin, Nusayrî mi?"

Nusayrî olduğunu söyleyince derhal infaz ettiler.

Eşi, gözlerinin önünde katledilen kocasını görünce ağlamaya başladı. "Neden yaptınız bunu?" diye feryat etti. Silahlılar susmasını emretti. Durmayınca onu da infaz ettiler.

Silahlılar gidince Ümmü Kays artık güvende olduklarını sandı. Ama birkaç dakika sonra eve başka bir silahlı grup geldi.

İçlerinden biri silahını 14 yaşındaki Necmeddin'e doğrultu. Tek kelime etmeden, bir işaretle dışarı çıkmasını emretti.

Ümmü Kays anlattı:

"Oğlumu sıkıca tutup askerden bırakmasını istedim, küçücük bir çocuk olduğunu söyledim. Ama asker silahını bana doğrultuverdi, sustum. Bir şey daha demiş olsaydım beni de öldürürdü."

"Başka bir oğlumla bir kızımın yetim kalacağını düşündüm; oğlumun kaderi ölmekmiş gibi geldi."

"Bu korkunç düşünceler aklımdan geçerken oğlumu götürüp evin önünde vurdular."

Silahlı ayrıldıktan sonra Ümmü Kays fırladı, oğlunun yanına koştu; hâlâ nefes alıyordu.

"Son söylediği şu oldu: 'Karnım anneciğim, karnım.'"

Necmeddin, katliamın diğer kurbanlarıyla birlikte köydeki bir toplu mezara defnedildi.

Necmeddin Osman 14 yaşındaydı.

Son sözleri annesine yönelikti.

Kaynak: The Cradle'ın Barabşbu katliamına ilişkin haberi.